Cookies Op onze website wordt gebruik gemaakt van cookies die door zowel deze website als derde partijen worden geplaatst. Dit doen wij zodat jij optimaal gebruik kunt maken van de functionaliteiten op deze website en om inzicht te verkrijgen in het bezoekersgedrag. Door op ‘Akkoord’ te klikken geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies voor de doeleinden zoals beschreven in onze privacy- en cookieverklaring.
Afbeelding: foto inhuis2

Ervaring van vrijwilligers: InHuis Steungezinnen

Sinds eind 2018 maken vrijwilligers van Yunio zich hard voor kinderen uit gezinnen die tijdelijk overbelast zijn. Een steungezin biedt alleen opvang overdag in een gewone gezinssituatie. Geen bijzondere uitstapjes, maar gewoon een kopje thee na school of samen knutselen. De kinderen draaien een paar uur per week mee in het steungezin en kunnen zich zo positief blijven ontwikkelen. Lees hier over hoe andere vrijwilligers zich inzetten bij het project InHuis Steungezinnen.

Ervaring van vrijwilligers: InHuis Steungezinnen

Sinds eind 2018 maken vrijwilligers van Yunio zich hard voor kinderen uit gezinnen die tijdelijk overbelast zijn. Een steungezin biedt alleen opvang overdag in een gewone gezinssituatie. Geen bijzondere uitstapjes, maar gewoon een kopje thee na school of samen knutselen. De kinderen draaien een paar uur per week mee in het steungezin en kunnen zich zo positief blijven ontwikkelen. Lees hier over hoe andere vrijwilligers zich inzetten bij het project InHuis Steungezinnen.

Afbeelding: foto inhuis2

Het geeft ons enorm veel voldoening om dit kleine mannetje te zien schaterlachen, te praten en te genieten.
Ergens in het voorjaar van 2019 maakten wij kennis met ons vraaggezin. Jonge mensen die het niet makkelijk hebben; er zijn taalbarrières, gezondheidsproblemen en financieel hebben ze het niet breed. Natuurlijk is het wat onwennig, maar een klik met het kindje voelden we direct. Hij praat niet, draagt te grote schoenen en zijn kleertjes zijn niet schoon. Een aandoenlijk, wat schuchter jongetje van nog geen twee jaar oud.

Vanaf die dag komt Jason elke week een dag bij ons. Soms komt hij als ik alleen thuis ben en soms als onze kleinkinderen van 3 maanden en bijna twee jaar er ook zijn. 

We spelen, we lachen en we rennen veel. Al gauw ontstaat er tussen de kinderen vriendschap. Als het even kan, zijn we buiten te vinden. Jason voelt zich al snel thuis. Hij komt meer uit zijn schulp, begint af en toe te schateren en te brabbelen. Noemt ons oma en opa. Zijn ouders waren in het begin toch wel een beetje bezorgd en vonden het moeilijk hun kind bij vreemden achter te laten. Maar al snel geven ze aan dat ze blij zijn met ons als steungezin. Het vertrouwen is er. En dat is belangrijk. Het geeft ons enorrm veel voldoening om dit kleine mannetje te zien schaterlachen, te praten en  te genieten.

Gelukkig is Jason steeds ook heel blij als zijn ouders hem weer komen ophalen. Twee aardige mensen, maar ze hebben het niet gemakkelijk.  Wat de toekomst dit jonge gezinnetje zal brengen? Dat weten we niet, maar voor nu is het fijn een klein steentje te mogen bijdragen.
– Sandra – Vrijwilliger InhuisSteungezinnen -  Yunio

Het geeft ons enorm veel voldoening om dit kleine mannetje te zien schaterlachen, te praten en te genieten.
Ergens in het voorjaar van 2019 maakten wij kennis met ons vraaggezin. Jonge mensen die het niet makkelijk hebben; er zijn taalbarrières, gezondheidsproblemen en financieel hebben ze het niet breed. Natuurlijk is het wat onwennig, maar een klik met het kindje voelden we direct. Hij praat niet, draagt te grote schoenen en zijn kleertjes zijn niet schoon. Een aandoenlijk, wat schuchter jongetje van nog geen twee jaar oud.

Vanaf die dag komt Jason elke week een dag bij ons. Soms komt hij als ik alleen thuis ben en soms als onze kleinkinderen van 3 maanden en bijna twee jaar er ook zijn. 

We spelen, we lachen en we rennen veel. Al gauw ontstaat er tussen de kinderen vriendschap. Als het even kan, zijn we buiten te vinden. Jason voelt zich al snel thuis. Hij komt meer uit zijn schulp, begint af en toe te schateren en te brabbelen. Noemt ons oma en opa. Zijn ouders waren in het begin toch wel een beetje bezorgd en vonden het moeilijk hun kind bij vreemden achter te laten. Maar al snel geven ze aan dat ze blij zijn met ons als steungezin. Het vertrouwen is er. En dat is belangrijk. Het geeft ons enorrm veel voldoening om dit kleine mannetje te zien schaterlachen, te praten en  te genieten.

Gelukkig is Jason steeds ook heel blij als zijn ouders hem weer komen ophalen. Twee aardige mensen, maar ze hebben het niet gemakkelijk.  Wat de toekomst dit jonge gezinnetje zal brengen? Dat weten we niet, maar voor nu is het fijn een klein steentje te mogen bijdragen.
– Sandra – Vrijwilliger InhuisSteungezinnen -  Yunio